شیرخواران - کودکان زیر ۶ سال - نوجوانان - دختران نوجوان و زنان در سنین باروری به ویژه زنان باردار -پسران نوجوان و مردان بالغ هم ممکن است دچار کم خونی فقر آهن بشوند اما این خطر در بین آنان کمتر است .

    کودکان سنین مدرسه خصوصاْ اگر متعلق به خانواده هایی باشند که از نظر اقتصادی اجتماعی در سطح پایین قرار گیرند ممکن است به درجاتی از فقر آهن و کم خونی ناشی از ان مبتلا شوند . در مناطقی که آب آلوده است و وضعیت بهداشت محیط در سطح مطلوبی قرار ندارد ممکن است دریافت آهن از طریق مواد غذایی کافی باشد ولی ابتلا به بیماریهای عفونی و انگلی موجب سوء تغذیه پروتئین انرژی گردد که خود روی جذب آهن اثر دارد .

عوارض مهم فقر آهن عبارتند از :

     رنگ پریدگی دائمی زبان و مخاط داخل چشم و لب ها - کم رنگ شدن خطوط کف دست - بی تفاوتی - احساس ضعف و خستگی و بی حسی - سیاهی رفتن چشم - سرگیجه - سردرد - بی اشتهایی - حالت تهوع و خواب رفتن و سوزن سوزن شدن دستها و پاها  - کاهش قدرت یادگیری - عدم تمایل به فعالیتهای فیزیکی مثل ورزش . در موارد شدید تنگی نفس و تپش قلب و ورم قوزک پا همراه است .

     کودک پس از این مرحله از ذخایر بدن خود استفاده می کند و در صورتی که ذخایر کاهش یابد کم کم وارد مرحله کم خونی فقر آهن میشود .

    کم خونی فقر آهن در کودکان سنین مدرسه موجب کاهش قدرت یادگیری میشود.ضریب هوشی این کودکان ۵ تا ۱۰ امتیاز کمتر از حد طبیعی برآورده شده است هم چنین این کودکان میزان ابتلا به بیماریهای عفونی بیشتر است زیرا سیستم ایمنی انان قادر به مبارزه با عوامل بیماری زا نیست .